Onze laatste dagen van de reis, Monterey

Zaterdag 24 oktober 2015. Weer: bewolkt en 20 graden.

Vanmorgen gingen wij op weg naar onze laatste bestemming van deze reis, Monterey. Hier blijven wij 3 dagen voordat wij richting het vliegveld gaan. Dus bij het zoeken naar een hotel dacht Ben....laten wij eens gek doen en heerlijk een luxe hotel boeken dicht bij het centrum, dicht bij de zee. Het zou toch fantastisch zijn als wij nog een paar zonnige dagen krijgen zodat wij met onze goddelijke lichamen zo het hotel kunnen uitwandelen om te kunnen paraderen over de boulevard. Dus hotel geregeld. De weg er naar toe beloofde een mooie reis te worden door Big Sur. Dat is een National natuurgebied waar de natuur volledig met rust gelaten wordt (nou ja, op de toeristen die er doorheen rijden na). Er zijn daar geen hotels, geen woningen en geen winkels. Ik verwachtte dat wij weer veel foto's zouden gaan maken bij viewpoints en tijdens de autorit. Dus ik had een plan, natuurlijk is het dan altijd fijn als je elkaar een beetje aanvoelt. Maar...daar schort het bij ons "soms" weleens aan. Dat kan lastig zijn, maar dat kan ook hele komische situaties opleveren zoals vanmorgen. De situatie was zo. Alle spullen ingeladen. Ben staat aan de bestuurderskant van de auto ter hoogte van de achterbank. Yorick en ik staan aan de passagierskant. Ben had binnen gezegd dat hij niet zou gaan rijden, dus ik verwachtte dat hij bij de achterbank zou instappen. Ik had bedacht dat het wel handig zou zijn als de voorruit even schoongemaakt werd in verband met de foto's maken tijdens het rijden. En dan komt het verhaal van "elkaar aanvoelen" in beeld. Ik had een emmertje water en deze Dombo gooit dat net over het raam terwijl Ben de autodeur van de bestuurder open doet om in te stappen....Nog verdere uitleg nodig wat er toen gebeurde?????? Een komisch begin van de dag hihihihi. Het resultaat was in ieder geval dat wij een schone autoruit hadden. De rit door de Big Sur was mooi. Wij kwamen eerst langs een strand waar de zee olifanten lagen te lantefanten. Wat een grote beesten zijn dat zeg.  Als je ze zo ziet liggen zou je denken dat ze dood zijn, maar ze rusten gewoon uit. Ben wil in een volgend leven wel terugkomen als zee olifant. Lekker luieren en slapen in het zonnetje op het strand. Hij kan zich daar wel in vinden. Verder zagen wij zee, zee en nog eens zee. Oneindig veel water. Mooie kustlijn met veel rotsen. Wat er vooral veel te zien is in Big Sur zijn rotsen die uit zee komen. Ook zijn wij nog bij een strandje geweest waarbij het strand op sommige plaatsen paars is. Omdat het vandaag bewolkt was, was de paarse kleur niet duidelijk aanwezig maar bij sommige stukken kon je het toch zien als wij goed keken.

Rond 17.00 uur kwamen wij bij ons hotel in Monterey aan. Wauw, een sjeike boel hoor. Ook dit werd een komische bedoeling. Er kwam gelijk iemand naar ons toe aan wie wij de sleutel van onze auto konden afgeven want dan zou hij de auto voor ons weg zetten. Als wij de auto weer nodig hebben, geven wij het kaartje en haalt hij de auto voor ons op. Als wij iets uit de auto nodig hebben, hetzelfde verhaal. Wij hadden medelijden met die Boy....in onze auto wilde hij toch niet gezien worden. 4 Weken rondtoeren in een auto, dat laat toch wel zijn sporen na. Maar het begon al met uitladen, wij gingen nu maar een keer all the way. Grote koffer, kleine koffer, toilettassen, plastic zakje, Backpacker Yorick, rugzak Ben, handtas, 2 jassen, tas met Priegel  Perflexcamera (zo werd de Spiegelreflex camera van Ben deze vakantie genoemd) en nog een tasje met gewassen kleding wat allemaal uit de auto gehaald werd. Dit alleen was al een komisch gezicht zo voor de ingang van het hotel met om ons heen alleen maar van die grote sjeike wagens met lady's met glitterjurkjes en hakken waar ik hoogtevrees van krijg. Maar die lady's hadden heel geen aandacht voor die lui in korte broek en teenslippers die daar stonden te stuntelen met de bagage. Zij waren vooral druk met selfie's maken voor het hotel. Onze hotelkamer is prima. Kamer met balkon en zeezicht. Ze doen wat ze beloven, alleen het balkon is niet dieper dan 30 cm diep en als je tussen de daken heen kijkt, zie je de zee. Maar verder is het netjes en goed verzorgt. En zoals het er tegenwoordig helemaal bij schijnt te horen, hebben wij ook selfies gemaakt. Bij het omkleden (vanwege het koelere weer deden wij lange broeken aan) zei Ben ineens, oh...mijn schoenen liggen nog in de auto. Moeten wij de Boy weer vragen om de auto te halen. Even later was hij zijn bril kwijt...oh die ligt nog in de auto. Moeten wij de Boy weer vragen om de auto te halen. Als wij naar beneden komen zie je al die Boys wegschieten en denken "Oh,  komen die lui weer aan ". Dolkomisch allemaal.  's Avonds heerlijk gegeten op Fisherman's Warf (op teenslippers) en daarna zijn wij naar ons sjeike hotel gegaan om te genieten van onze luxe hotelkamer.

Wij hebben vandaag weer veel gelachen, veel moois gezien, en duimen voor helder zonnig weer voor morgen. We genieten er nog maar even goed van de komende dagen.